TatliKedicik
Member
Los Angeles her zaman geleneği yeniden icat etmeyi tercih eden bir şehir olmuştur ve onu yeni dini hareketler için ideal inkübatör haline getirir. Başından beri, kurumsal güç merkezlerine olan mesafesi, kimliğin akıcı, inançlar olağandışı ve performans, bir para birimi olabileceği bir yer haline getirdi. Kendini dönüştürme, çoğu için nihai hedefti.
1930'larda eleştirmen Louis Adamic'i, “Ham, çılgınca hırslı, büyüyor” diye yazdı. “Halitoz ve osmidroz var; ve kokuyu öldürmek için dini ruh yıkıyor ve ayak parmakları arasında kutsal tuvalet suyu ve kokulu talk ovuyor.”
Din akademisyenleri, 1900'lerin başında Azusa Caddesi'ndeki Pentecostal canlanmalarından 1950'lerde Scientology Kilisesi'ne, 2000'lerin ve ötesindeki sağlık müjdesine kadar sayısız yeni inanç sistemleri yaratma yeteneğine hayran kaldılar. LA sadece manevi eğilimleri yansıtmaz, onları üretir ve dünyanın geri kalanına ihraç eder.
LA'nın kendini gerçekleştiren dini yenilikçileri arasında Aimee Semple McPherson öne çıkıyor. Muhtemelen şehrimizin kurucu vaftiz annesidir. 21 Aralık 1918'de Los Angeles'a geldiğinde, ilahi ile olan bağlantısını bugün bir platform diyebileceğimize yönlendirmek istiyordu. “Lady Preacher” sadece tekrar tekrar dediği gibi, “10 dolar ve tef” dedi. Arka koltukta iki küçük çocuğu vardı ve av tüfeği annesi Minnie idi.
McPherson, son birkaç yılını, pentecostal müjdesine odaklanmış Amerika'da çadır canlandırmaları ve 28 yaşındaki kadını göksel hediyelerle dokunan inananların bir takipçisini inşa ederek ağzına geçerek geçirmişti. Tanrı'nın sesini takip ederken, annesi ruh dolu gezintilerine balast görevi gördü, para ve malzemeler temin etti, önündeki yolu haritaladı ve yeni başlayan dergisi “Gelin Çağrısı” için önemli bir abone tabanı inşa etti. İkili, ülkenin yeni otoyollarında onlara eşlik edecek bir adam olmadan sürdü, bu da McPherson'ın mitolojisine tanrısal bir maceracı olarak ekleyecek bir gerçek. Portakal bahçelerini ve petrol kuyularını geçerken Aimee, gelecek için hayallerle doluydu – güneş ışığı, kolay yaşam ve vaazını görmeye gelebilecek çokluklar. Daha sonra, “Burada kaderimle karşılaşacağımı hissettim.”
1920'lerde Los Angeles, McPherson'ın Tanrı'yı ve benliği nasıl birbirine bağlayacağına dair radikal fikirler için aşağıdaki, verimli bir zemin inşa etmesi için mükemmel bir yerdi. Dünyanın en hızlı büyüyen şehirlerinden sadece biri değil, aynı zamanda dünya tarihinin en hızlı büyüyen şehirlerinden biriydi. Diğer Amerikan belediyelerinden farklı olarak, LA, kendisini, şehir babaları satmak için çok az şey olduğunda, sağlıklı bir ütopya olarak imajını geliştiren, kirli bir ütopya olarak geliştirmek için güneşli havalarını pazarlayan bir cennet olarak yeniden canlandırmak için yeterince su çalan saf arzu ile dikmiş gibi görünüyordu. Birkaç on yıl içinde, şiddet içeren bir karakoldan gezegendeki en zengin yerlerden birine dönüştü. Tarihçi Kevin Starr'dan mükemmel bir benzetme ödünç almak için Los Angeles “Amerikan şehirlerinin büyük Gatsby'si” idi.
1923'te LA'daki güç yüksekliğine ulaşmak sadece birkaç yıl sürecekti, muhtemelen Amerika'nın ilk megachurch'ü olan Angelus Tapınağı'nı, Echo Park Gölü'nün karşısında hala Glendale Bulvarı'na inananları ağırlayan Angelus Tapınağı'nı kurdu. Daha sonra, 1924'te ilk Hıristiyan radyo istasyonlarından birine başladı. Angelus Tapınağı'nda, ana oditoryumun 5.000'den fazla oturduğu, her gün çoklu hizmet ve diğer programlamalar, her gün, tiyatro gösterisini birleştirmenin göz kamaştırıcı yaklaşımını, onu 20. yüzyılın televizyoncularının öncüsü haline getirdi, Hıristiyan bir piker, Hıristiyan bir piker, Hıristiyan bir piker yaptı.
McPherson, efsanevi “resimli vaazlar” aracılığıyla kurtuluş sundu. Yakındaki Hollywood Studios'tan kostümler ve manzara kiraladı ve popüler kültür ve günlük etkinliklere çekildi. Los Angeles'taki hayatı İncil'de kehanet olarak tasvir etti ve anlamla aşılandı. Eleştirmenleri ona Hıristiyanlığın PT Barnumu adını verdi. Tapınakta 14 parçalı bir orkestra, bir pirinç bant ve yüz sulu bir koro, üçte iki kadın, hepsi beyaz giyinmişti. Canlı develer, kaplanlar, kuzular, palmiye ağaçları kullandı – İncil gerçeğini sahnesinde hayata geçirmek için ne gerekiyorsa. Bütün mesele göz kamaştırıp bunalmaktı. Aimee'nin vaazları yakında şehirdeki en iyi gösteri olarak kabul edildi. Modern çağda inanç, şöhret ve gösterinin çelişkiler olmadığını, başarı için bir kafa demlemesi olduğunu anlayan ilklerden biriydi.
Ancak inanılmaz hırsı ve başarılarına rağmen, McPherson skandalda büyümüştü. Şöhretinin zirvesinde, 1926'da Venedik Plajı'ndaki okyanusa girdi ve kayboldu. On binlerce kişi onun için dua etmek için kum üzerinde toplandı, arama çabasında iki kişi öldü ve şehrin manşetleri trajediyi pembe opera gibi kronikleştirdi. Ancak 36 gün sonra Aimee, Meksika'nın çöllerinden Arizona'daki bir arka bahçeye girdi ve kaçırılma konusunda inanılmaz bir hikaye anlattı.
Los Angeles'a döndü, burada her şeyi telafi ettiği için kovuşturuldu-annesi, iddia edilen bir sevgili ve Aimee'nin papazında uyuyan şizofrenik bir kadın grifter ile birlikte. O sonbaharda, bir yargıç McPherson'ın hayatının her yönü hakkında – iş uygulamalarından romantik hayatına, ayak bileklerinin büyüklüğüne kadar kanıtları dinledi. Dava nihayetinde düştü, gizem asla çözmedi, ancak her şeyden önce McPherson izleyicisini vaaz etmeye ve büyütmeye devam etti.
McPherson'ın hayatı, müjdesi ve şovu, La'nın cazibesinin merkezinde kalan bir satış sahası çıkardı. Şehir, yıkıcı doğal afetlerden kurtulduğunda ilerlese bile, hala insanların canlanma, hayallerini gerçekleştirme, ikinci şans ve manevi, fiziksel, maddi ve zihinsel dönüşüm umuduyla geldikleri bir yer. Şimdi, arayanlar hayallerini tezahür ettiriyorlar: Melekler şehrinde daha iyisi var.
Claire Hoffman, Aimeee Semple McPherson'ın yeni yayınlanmış bir biyografisinin yazarıdır, “Kardeş, Sinner”.
1930'larda eleştirmen Louis Adamic'i, “Ham, çılgınca hırslı, büyüyor” diye yazdı. “Halitoz ve osmidroz var; ve kokuyu öldürmek için dini ruh yıkıyor ve ayak parmakları arasında kutsal tuvalet suyu ve kokulu talk ovuyor.”
Din akademisyenleri, 1900'lerin başında Azusa Caddesi'ndeki Pentecostal canlanmalarından 1950'lerde Scientology Kilisesi'ne, 2000'lerin ve ötesindeki sağlık müjdesine kadar sayısız yeni inanç sistemleri yaratma yeteneğine hayran kaldılar. LA sadece manevi eğilimleri yansıtmaz, onları üretir ve dünyanın geri kalanına ihraç eder.
LA'nın kendini gerçekleştiren dini yenilikçileri arasında Aimee Semple McPherson öne çıkıyor. Muhtemelen şehrimizin kurucu vaftiz annesidir. 21 Aralık 1918'de Los Angeles'a geldiğinde, ilahi ile olan bağlantısını bugün bir platform diyebileceğimize yönlendirmek istiyordu. “Lady Preacher” sadece tekrar tekrar dediği gibi, “10 dolar ve tef” dedi. Arka koltukta iki küçük çocuğu vardı ve av tüfeği annesi Minnie idi.
McPherson, son birkaç yılını, pentecostal müjdesine odaklanmış Amerika'da çadır canlandırmaları ve 28 yaşındaki kadını göksel hediyelerle dokunan inananların bir takipçisini inşa ederek ağzına geçerek geçirmişti. Tanrı'nın sesini takip ederken, annesi ruh dolu gezintilerine balast görevi gördü, para ve malzemeler temin etti, önündeki yolu haritaladı ve yeni başlayan dergisi “Gelin Çağrısı” için önemli bir abone tabanı inşa etti. İkili, ülkenin yeni otoyollarında onlara eşlik edecek bir adam olmadan sürdü, bu da McPherson'ın mitolojisine tanrısal bir maceracı olarak ekleyecek bir gerçek. Portakal bahçelerini ve petrol kuyularını geçerken Aimee, gelecek için hayallerle doluydu – güneş ışığı, kolay yaşam ve vaazını görmeye gelebilecek çokluklar. Daha sonra, “Burada kaderimle karşılaşacağımı hissettim.”
1920'lerde Los Angeles, McPherson'ın Tanrı'yı ve benliği nasıl birbirine bağlayacağına dair radikal fikirler için aşağıdaki, verimli bir zemin inşa etmesi için mükemmel bir yerdi. Dünyanın en hızlı büyüyen şehirlerinden sadece biri değil, aynı zamanda dünya tarihinin en hızlı büyüyen şehirlerinden biriydi. Diğer Amerikan belediyelerinden farklı olarak, LA, kendisini, şehir babaları satmak için çok az şey olduğunda, sağlıklı bir ütopya olarak imajını geliştiren, kirli bir ütopya olarak geliştirmek için güneşli havalarını pazarlayan bir cennet olarak yeniden canlandırmak için yeterince su çalan saf arzu ile dikmiş gibi görünüyordu. Birkaç on yıl içinde, şiddet içeren bir karakoldan gezegendeki en zengin yerlerden birine dönüştü. Tarihçi Kevin Starr'dan mükemmel bir benzetme ödünç almak için Los Angeles “Amerikan şehirlerinin büyük Gatsby'si” idi.
1923'te LA'daki güç yüksekliğine ulaşmak sadece birkaç yıl sürecekti, muhtemelen Amerika'nın ilk megachurch'ü olan Angelus Tapınağı'nı, Echo Park Gölü'nün karşısında hala Glendale Bulvarı'na inananları ağırlayan Angelus Tapınağı'nı kurdu. Daha sonra, 1924'te ilk Hıristiyan radyo istasyonlarından birine başladı. Angelus Tapınağı'nda, ana oditoryumun 5.000'den fazla oturduğu, her gün çoklu hizmet ve diğer programlamalar, her gün, tiyatro gösterisini birleştirmenin göz kamaştırıcı yaklaşımını, onu 20. yüzyılın televizyoncularının öncüsü haline getirdi, Hıristiyan bir piker, Hıristiyan bir piker, Hıristiyan bir piker yaptı.
McPherson, efsanevi “resimli vaazlar” aracılığıyla kurtuluş sundu. Yakındaki Hollywood Studios'tan kostümler ve manzara kiraladı ve popüler kültür ve günlük etkinliklere çekildi. Los Angeles'taki hayatı İncil'de kehanet olarak tasvir etti ve anlamla aşılandı. Eleştirmenleri ona Hıristiyanlığın PT Barnumu adını verdi. Tapınakta 14 parçalı bir orkestra, bir pirinç bant ve yüz sulu bir koro, üçte iki kadın, hepsi beyaz giyinmişti. Canlı develer, kaplanlar, kuzular, palmiye ağaçları kullandı – İncil gerçeğini sahnesinde hayata geçirmek için ne gerekiyorsa. Bütün mesele göz kamaştırıp bunalmaktı. Aimee'nin vaazları yakında şehirdeki en iyi gösteri olarak kabul edildi. Modern çağda inanç, şöhret ve gösterinin çelişkiler olmadığını, başarı için bir kafa demlemesi olduğunu anlayan ilklerden biriydi.
Ancak inanılmaz hırsı ve başarılarına rağmen, McPherson skandalda büyümüştü. Şöhretinin zirvesinde, 1926'da Venedik Plajı'ndaki okyanusa girdi ve kayboldu. On binlerce kişi onun için dua etmek için kum üzerinde toplandı, arama çabasında iki kişi öldü ve şehrin manşetleri trajediyi pembe opera gibi kronikleştirdi. Ancak 36 gün sonra Aimee, Meksika'nın çöllerinden Arizona'daki bir arka bahçeye girdi ve kaçırılma konusunda inanılmaz bir hikaye anlattı.
Los Angeles'a döndü, burada her şeyi telafi ettiği için kovuşturuldu-annesi, iddia edilen bir sevgili ve Aimee'nin papazında uyuyan şizofrenik bir kadın grifter ile birlikte. O sonbaharda, bir yargıç McPherson'ın hayatının her yönü hakkında – iş uygulamalarından romantik hayatına, ayak bileklerinin büyüklüğüne kadar kanıtları dinledi. Dava nihayetinde düştü, gizem asla çözmedi, ancak her şeyden önce McPherson izleyicisini vaaz etmeye ve büyütmeye devam etti.
McPherson'ın hayatı, müjdesi ve şovu, La'nın cazibesinin merkezinde kalan bir satış sahası çıkardı. Şehir, yıkıcı doğal afetlerden kurtulduğunda ilerlese bile, hala insanların canlanma, hayallerini gerçekleştirme, ikinci şans ve manevi, fiziksel, maddi ve zihinsel dönüşüm umuduyla geldikleri bir yer. Şimdi, arayanlar hayallerini tezahür ettiriyorlar: Melekler şehrinde daha iyisi var.
Claire Hoffman, Aimeee Semple McPherson'ın yeni yayınlanmış bir biyografisinin yazarıdır, “Kardeş, Sinner”.
