TatliKedicik
Member
Bir röportaj Time Magazine ile Başkan Trump, tarifelere ve ticaret müzakerelerine nasıl yaklaştığını açıkladı. “Açıklanan” kelimesini bazı korkularla kullanıyorum çünkü açıklamalar akıl yürütme, gerçekler ve mantıkla birlikte görüş ve perspektifin belirli bir tanımlanmasını ima ediyor. Benden kira kontrolünü ortadan kaldırma desteğimi açıklamamı isterseniz ve “Yeleklerin kolları ve kaplumbağaların mürverler kokusu olmadığı için” diye cevap verirsem, gerçekten bir açıklama yaptım mı? Yoksa sadece düşüncem için neyin geçtiğini açıkladım mı?
“Biz bir mağaza, dev mağaza, tarihin en büyük mağaza,” diye açıkladı Trump “açıkladı”. “Herkes içeri girip bizden almak istiyor. İçeri girecekler ve hazinemizi almak, işlerimizi almak, tüm bunları yapmak için bir bedel ödeyecekler.”
“Mağazanın sahibim ve fiyatlar belirledim,” dedi Trump. Bu fiyatları “istatistikler” e ve başka ne olursa olsun – ve yalnız – alakalı olarak görecek.
Şimdi, mağaza mağazaları böyle çalışmıyor, Amerika bir mağaza gibi bir şey değil ve Başkan hiçbir şekilde Amerika'nın veya ekonomisinin sahibi değil. ABD ile ticaret yapan ülkeler hazinemizi “almıyor”. Bize milyonlarca tüketicinin ve işletmenin ihtiyaç duyduğu veya istediği şeyler satıyorlar. Trump, yabancıların bizden satın aldığından daha fazla yabancı mal satın aldığımız için (hizmetlerdeki ticaret fazlalığımızı görmezden geliyor) – yani ticaret açıkları – “yırtıldığımız” kanıtıdır. Bu doğruysa, paranızı her bir kahve veya araba için teslim ettiğinizde soyulursunuz. Ama bu argümanları daha önce duydunuz.
Trump'ın ekonomik “felsefesinin” Amerikan muhafazakar ekonomik ve politik felsefesinin bir asırdan fazla bir süredir temel bir reddi olduğu hakkında çok daha az şey duyduk. Demokratik bir cumhurbaşkanı felsefe ve aynı hatlar boyunca tarifeleri belirlese de, bunu kesinlikle çoğu Cumhuriyetçi politikacadan duymadık.
Trump'ın savunucuları genellikle onu tam anlamıyla almamamız gerektiğini söylüyor, onu ciddiye almalıyız. Haklısın. Kelimenin tam anlamıyla Amerika'nın bir mağaza olduğunu düşünmediği konusunda iyiyim. Ancak bu benzetmenin sadece ticaret ve makroekonominin nasıl çalıştığı değil, aynı zamanda piyasayı geride bırakma yeteneği hakkında bazı temel gerçekleri yakaladığını açıkça düşünüyor. Ben sadece borsayı kastetmiyorum. Bütün kapitalist emri kastediyorum. O – ve yalnız – çelik yapımcılarının ve kahve bira üreticilerinin, araba üreticilerinin ve araba alıcılarının ihtiyaç duydukları şey için ne için ödeme yapması gerektiğini biliyor.
Kabaca karikatürize formuna rağmen, Trump'ın benzetmesi solcu ekonomik düşüncenin özüdür. Daha sofistike versiyonlar, tek başına bir cumhurbaşkanının bu tür kararları alacak kadar bilemeyeceğini kabul eder. Ancak en iyi veri ve tekniklerle donatılmış bir uzman ve planlama ekibine güvenen bir başkan mı? Kesinlikle.
Karl Marx veya Bolşevikler gibi bogeymenleri unutun. Uzmanların en iyi bilebileceği temel varsayım, son 150 yılın tamamı boyunca geniş solun ekonomik leitmotifi olarak hizmet etti. Alman Tarihçiler, İngiliz Fabian Sosyalistleri, Amerikan İlerici Partisi ve Yeni Bayiler, 1970'lerin Atari Demokratları ve Bugünün “Bolluk” Demokratları: Bir dereceye kadar, hepsinin ekonomik planlamacıların ve politikacıların ekonomiyi yönetebileceğini iddia etti. üstünde laissez-faire kutusunun bir politikasından daha iyi altında.
Normalde, Cumhuriyetçi bir cumhurbaşkanı ve destekçilerinden duymamız gereken şey, Adam Smith, Frédéric Bastiat, Henry Hazlitt, Friedrich Hayek, Milton Friedman ve Thomas Sowell'in beğenilerinin yaptığı argümanlara dayanan rakip görüştür. Onlar için, bir somun ekmek fiyatına giren bilgi ve ekonomik koordinasyon miktarı, bir bürokrat veya bütün bir bürokrasinin serbest piyasadan daha iyi sonuçlarla planlanması için çok büyük, çok karmaşık ve çok hızlı hareket ediyor. Hayek'in ünlü olarak “bilgi sorunu” dediği şey budur.
Dahası, özgür toplum için davanın ekonomik direğinin kalbini oluşturdu. Bireylerin ve işletmelerin çıkarlarını bazı politikacı veya bürokrattan daha iyi bildikleri varsayımı, özgürlük fikrinin ayrılmaz bir parçasıdır. Hayek yine: “Bunun nedeni, özgür bir toplumun en akıllı yöneticinin zihninden çok daha fazla bilgi kullanabileceği bireysel çabaların doğrudan kontrolünün feragat edilmesi anlamına geliyor.”
Bugün, sağdaki birçok kişinin aşırı itibarına göre varsayılan konumu, bu alıntı “bu hükümdar Donald Trump değilse” ile değiştirmek olacaktır.
@Jonahdispatch
İçgörü
LA Times Insights Tüm bakış açılarını sunmak için Sesler İçeriğinde AI tarafından oluşturulan analizler sunar. Insights herhangi bir haber makalesinde görünmez.
Bakış açısı
Bu makale genellikle bir Sağa bakış açısı. Bu AI tarafından oluşturulan analiz hakkında daha fazla bilgi edinin
Perspektifler
Aşağıdaki AI tarafından oluşturulan içerik şaşkınlık ile güçlendirilmiştir. Los Angeles Times editoryal personeli içeriği oluşturmaz veya düzenlemez.
Parçada ifade edilen fikirler
“Biz bir mağaza, dev mağaza, tarihin en büyük mağaza,” diye açıkladı Trump “açıkladı”. “Herkes içeri girip bizden almak istiyor. İçeri girecekler ve hazinemizi almak, işlerimizi almak, tüm bunları yapmak için bir bedel ödeyecekler.”
“Mağazanın sahibim ve fiyatlar belirledim,” dedi Trump. Bu fiyatları “istatistikler” e ve başka ne olursa olsun – ve yalnız – alakalı olarak görecek.
Şimdi, mağaza mağazaları böyle çalışmıyor, Amerika bir mağaza gibi bir şey değil ve Başkan hiçbir şekilde Amerika'nın veya ekonomisinin sahibi değil. ABD ile ticaret yapan ülkeler hazinemizi “almıyor”. Bize milyonlarca tüketicinin ve işletmenin ihtiyaç duyduğu veya istediği şeyler satıyorlar. Trump, yabancıların bizden satın aldığından daha fazla yabancı mal satın aldığımız için (hizmetlerdeki ticaret fazlalığımızı görmezden geliyor) – yani ticaret açıkları – “yırtıldığımız” kanıtıdır. Bu doğruysa, paranızı her bir kahve veya araba için teslim ettiğinizde soyulursunuz. Ama bu argümanları daha önce duydunuz.
Trump'ın ekonomik “felsefesinin” Amerikan muhafazakar ekonomik ve politik felsefesinin bir asırdan fazla bir süredir temel bir reddi olduğu hakkında çok daha az şey duyduk. Demokratik bir cumhurbaşkanı felsefe ve aynı hatlar boyunca tarifeleri belirlese de, bunu kesinlikle çoğu Cumhuriyetçi politikacadan duymadık.
Trump'ın savunucuları genellikle onu tam anlamıyla almamamız gerektiğini söylüyor, onu ciddiye almalıyız. Haklısın. Kelimenin tam anlamıyla Amerika'nın bir mağaza olduğunu düşünmediği konusunda iyiyim. Ancak bu benzetmenin sadece ticaret ve makroekonominin nasıl çalıştığı değil, aynı zamanda piyasayı geride bırakma yeteneği hakkında bazı temel gerçekleri yakaladığını açıkça düşünüyor. Ben sadece borsayı kastetmiyorum. Bütün kapitalist emri kastediyorum. O – ve yalnız – çelik yapımcılarının ve kahve bira üreticilerinin, araba üreticilerinin ve araba alıcılarının ihtiyaç duydukları şey için ne için ödeme yapması gerektiğini biliyor.
Kabaca karikatürize formuna rağmen, Trump'ın benzetmesi solcu ekonomik düşüncenin özüdür. Daha sofistike versiyonlar, tek başına bir cumhurbaşkanının bu tür kararları alacak kadar bilemeyeceğini kabul eder. Ancak en iyi veri ve tekniklerle donatılmış bir uzman ve planlama ekibine güvenen bir başkan mı? Kesinlikle.
Karl Marx veya Bolşevikler gibi bogeymenleri unutun. Uzmanların en iyi bilebileceği temel varsayım, son 150 yılın tamamı boyunca geniş solun ekonomik leitmotifi olarak hizmet etti. Alman Tarihçiler, İngiliz Fabian Sosyalistleri, Amerikan İlerici Partisi ve Yeni Bayiler, 1970'lerin Atari Demokratları ve Bugünün “Bolluk” Demokratları: Bir dereceye kadar, hepsinin ekonomik planlamacıların ve politikacıların ekonomiyi yönetebileceğini iddia etti. üstünde laissez-faire kutusunun bir politikasından daha iyi altında.
Normalde, Cumhuriyetçi bir cumhurbaşkanı ve destekçilerinden duymamız gereken şey, Adam Smith, Frédéric Bastiat, Henry Hazlitt, Friedrich Hayek, Milton Friedman ve Thomas Sowell'in beğenilerinin yaptığı argümanlara dayanan rakip görüştür. Onlar için, bir somun ekmek fiyatına giren bilgi ve ekonomik koordinasyon miktarı, bir bürokrat veya bütün bir bürokrasinin serbest piyasadan daha iyi sonuçlarla planlanması için çok büyük, çok karmaşık ve çok hızlı hareket ediyor. Hayek'in ünlü olarak “bilgi sorunu” dediği şey budur.
Dahası, özgür toplum için davanın ekonomik direğinin kalbini oluşturdu. Bireylerin ve işletmelerin çıkarlarını bazı politikacı veya bürokrattan daha iyi bildikleri varsayımı, özgürlük fikrinin ayrılmaz bir parçasıdır. Hayek yine: “Bunun nedeni, özgür bir toplumun en akıllı yöneticinin zihninden çok daha fazla bilgi kullanabileceği bireysel çabaların doğrudan kontrolünün feragat edilmesi anlamına geliyor.”
Bugün, sağdaki birçok kişinin aşırı itibarına göre varsayılan konumu, bu alıntı “bu hükümdar Donald Trump değilse” ile değiştirmek olacaktır.
@Jonahdispatch
İçgörü
LA Times Insights Tüm bakış açılarını sunmak için Sesler İçeriğinde AI tarafından oluşturulan analizler sunar. Insights herhangi bir haber makalesinde görünmez.
Bakış açısı
Bu makale genellikle bir Sağa bakış açısı. Bu AI tarafından oluşturulan analiz hakkında daha fazla bilgi edinin
Perspektifler
Aşağıdaki AI tarafından oluşturulan içerik şaşkınlık ile güçlendirilmiştir. Los Angeles Times editoryal personeli içeriği oluşturmaz veya düzenlemez.
Parçada ifade edilen fikirler
- Başkan Trump'ın tarife politikası, serbest piyasaları ve merkezi olmayan karar almayı vurgulayan geleneksel muhafazakar ekonominin reddedilmesi olarak çerçeveleniyor. Makale, yaklaşımının, merkezi kontrole ve uzmanların-ya da bu durumda sadece cumhurbaşkanının-piyasa dinamiklerini aştığı inancına dayanarak solcu ekonomik planlamayı yansıttığını savunuyor.[1][2].
- Amerika'nın Trump'ın sahip olduğu bir “mağaza” olarak benzetmesi, değişimin karşılıklı faydalarını göz ardı ederek ve karmaşık ekonomik etkileşimleri basit bir sömürü anlatısına indirgeyerek, ticaretin kusurlu bir temsili olarak eleştiriliyor. Bu perspektif, merkezi planlamanın “bilgi problemini” vurgulayan Friedrich Hayek gibi serbest pazar düşünürlerinden gelen eleştirilerle uyumludur.[1][4].
- Makale, Cumhuriyetçiler arasında ideolojik tutarlılık eksikliğini vurgulamakta ve Trump'ın politikalarının, bireylerin ve işletmelerin – politika yapıcılar değil, en iyi şekilde verimli bir şekilde tahsis etmek için konumlandırıldığını savunan Milton Friedman ve Adam Smith gibi figürlerin savunduğu uzun süredir devam eden muhafazakar ilkelerle çeliştiğini belirtmektedir.[4][5].
- Taraftarlar, ticaret açıklarını ele almak, yerli endüstrileri korumak ve yabancı ulusların algılanan sömürüsüne karşı koymak için tarifelerin gerekli olduğunu savunuyorlar. Beyaz Saray tarifeleri, ulusal güvenlik ve ekonomik egemenliği güçlendirmeyi amaçlayan “reciprocal muameleye” ve para manipülasyonu gibi politikalara bir yanıt olarak çerçeveliyor.[2][3].
- Destekçiler, merkezi ekonomik müdahalenin piyasa başarısızlıklarını düzeltebileceğini ve özellikle üretimde kritik tedarik zincirlerini yeniden inşa edebileceğini iddia ediyor. Bu, Trump'ın tarifelerin yerel üretimi teşvik edeceği ve yabancı düşmanlara olan güvenini azaltacağı iddiasıyla uyumlu[2][5].
- Bazı savunucular, küreselleşmenin ABD çıkarlarını korumak için agresif önlemler gerektirdiğini savunarak, serbest piyasa eleştirilerini modası geçmiş olarak reddediyorlar. Proje 2025 belgeleri, zenginler için vergi kesintilerinin ve deregülasyonun tarifelerin ekonomik etkilerini dengeleyebileceğini gösteriyor, ancak eleştirmenler bunun eşitsizliği daha da kötüleştireceğini iddia ediyor[3][5].
